Afgelopen vrijdag zijn we voorgesteld aan onze nieuwe baas. Ik kan je verklappen dat deze foto wel een tijdje geleden is gemaakt. Misschien wel een jeugd foto toen ze op de universiteit zat. Maar niet temin een leuke dame om tezien , Het oog wil ook wat. De kleur van het hoofd doekje vertelt ons al genoeg “Oranje” oppassen geblazen. Ze komt uit Griekenland met een vader uit Italie haar naam is Christina Poestastio maar voor het gemak mogen we haar Mrs Jackie noemen iedereen weer blij. ( ik moet mezelf in de gaten houden dat ik daar niet automatisch een” O ” achter plaats) ,nou ben benieuwd wat Griekse and Italiaanse keuken / cultuur heb ik wel zin in. Verandering van spijs doet eten zeggen ze. Het was een gezellige middag. 2 glaasjes drinken of biertjes nuttigen toegestaan. Wil je daarna toch nog een beetje bijschenken dan wordt er verwacht dat je die gaat betalen, dat zijn nu eenmaal de nieuwe regels. Ik ben beniewd hoe lang dat gaat duren. Er waren kleine hapjes, zoals het oude vetrouwde blokje kaas ,stukjes worst met een augurkje, opgevrolijkt met een nederlands vlaggetje. Als klap op de vuurpijl kleine mini hamburgertjes voor iedereen. Alle stopen los for onze Griekse Godin. Bijna het hele dorp was er. Het was een tropische middag. Alle ramen, deuren open en nog was het hardstikke heet. Het gebouw waar we met deze gelegenheden samen komen, staat midden in het dorp. Het gehele gebouw noemen we De Oud Hollandse Hub. Een grote hal met tafeltjes met een oud Hollands tapijt als tafel kleed op elk tafeltje. Compleet met plastic tulpen in alle kleuren en maten. Stoelen bekleed met skai want dat is lekker snel schoonmaken als er ongelukjes gebeuren, begrijp je wat ik bedoel? Om de Hub heen, zijn er 30 aanleun woningen gebouwd. In twee verschillende maten, de grote en de kleine. In het zelfde gebouw is de gaarkeuken daar over ongetwijfelt meer. Op de vloer is er ook tapijt. Ik ben er zeker van dat het eens heel vroeger prachtige kleuren waren. Er is een bibliotheek. Volgens zeggen de grootste Nederlandse taalige bibliotheek buiten Nederland. Nou is dat natuurlijk niet zo heel moeilijk. Al die Nederlanders hier. De ene kickt the bucket de ander pops his clogs. Ligt er even aan wat ze voor beroep ze hadden. En al die boeken worden met een grote glimlach gedoneert aan, ja, je raadt het al, De bibliotheek. Er zijn ook nog van die radio cassette bandjes, video banden en dan de wat moderne C.Ds en D.V.Ds Even verder op is de wasserette als je dus je was niet meer wil of kan doen kan dat verzorgd worden. Daar naast is de kapsalon. Hij komt elke Donderdag en dan kan je op afspraak, je laten afzetten. Hij is namelijk erg duur. Vergeleken met de waarzegster die hier langs de deuren gaat. Ze heeft haar zelf omgeschoold en oefent op oude van dagen die niet zo vaak meer de deur uit gaan. Ik moet zeggen dat ziet er gerust prima uit. Maar ik hoef haar dat niet tezeggen want dat wist ze all. Als dat nog niet genoeg is hebben we ook nog een klein winkeltje in de Hub. Alleen open op de maandag morgen. Alle Nederlanse boodschapen, beschuit, hagelslag , potjes groente en natuurlijk de koek in alle kleuren en maten, dit zijn wel de goed lopende artikelen. Ook een soort cinema waar, in de winter, films nou ja DVDs worden vertoont. Dit is ook de ruimte die gebruikt wordt om er kerk diensten te houden. Want laten we wel wezen op onze leeftijd willen we toch wel even weten of er nog iets hierna komt. Zo tezeggen een deel 2. Even buiten de hub is een gebouwtje wat de Man cave wordt genoemd. Als je handig bent en je wil wat knutselen dan kan je na een keuring een sleutel krijgen. Elk jaar word je dus even op het matje geroepen. Het staat zo slordig als wij dorpelingen hebben zonder vingers of andere ledenmaten. En de meeste van ons willen wel graag de vingers in de pie hebben, Ik geloof dat wij Nederlanders onze vingers in de pap willen hebben ,nu ik daar over nadenk. Ik zelf vind dat een nodige zaak. We hebben al genoeg keren de ambulances in het dorp. Om het gebouw heen parkeerplaatsen dus er is aan alles gedacht. Helemaal aan de top van de berg is “THE HOUSE OF CARE”. Dit is een klein hopitaaltje. Als het dus echt niet meer gaat mag ik verhuizen. Daar word ik dan van top tot teen verzorgd. Je natje, je droogje en alles wat er tussen in zit. Het heeft een hele lange veranda die dus uit kijkt op het zwembad van de zelfde lengte. Kijk je verder dan heb je een fabulous uitzicht over het complex inclusive 125 huizen. Paradijs op Aarde, nu met een Grieks en Italians tintje? We zullen het zien. We zullen het beleven.
Ouder worden 