Mijn Opa en Oma

uit Amsterdam

Mijn Moeder komt uit een groot gezin. Mijn Opa was schoenmaker maar tegelijk werkte hij ook met de leeuwen bij Toni Boltini. Mijn Oma was de moeder en huis vrouw. Dat was geen gemakkelijke taak. Er waren zoveel kinderen in dit gezin dat zelfs mijn moeder de tel kwijt raakte. Mijn Opa had een zuster. Zij had ongelovelijk lang haar. En zodoende had zij ook een heel ongewone baan. Ze werkte in een Dames kapper. Het verhaal gaat dat ze in de etalage ramen zat met haar rug naar de straat. Op die manier was haar, haar verdeelt over de vloer van het etalage raam. Op haar, haar waren allemaal haar produkten uit gestalt. En op die manier konden de klanten zien hoe goed die produkten wel niet waren. Een andere zus van mijn opa trouwde en kreeg kinderen 1 van de dochters werd Rietje genoemd. Zij zou later de naam Hermans dragen, omdat ze met de Toon trouwde. Komt er toch nog wat humor in de familie. Mijn Opa had veel werk om voor eten te zorgen. Al zijn kinderen hebben honger moeten lijden tijdens de tweede wereld oorlog. Mijn moeder heeft wel vertelt dat er soms wel tulpen bollen op het menu stond. suiker bieten waren ook vaak een avond gerecht. In de winter moesten de kinderen in bed blijven. Op die manier werd er niet veel energie gebruikt. Strenge winters hebben toch levens gekost. Ondanks de goede zorgen van mijn Opa en Oma. Op een koude november dag moest Oma met 1 van de kinderen naar de dokter. Flinke aanval van de kinkhoest. Er waren ook nog 2 kleine kinderen thuis met de mazzelen. Helaas stikte de kleine meid onder weg naar de dokter. Maar ondertussen hadden de andere 2 meiden hun moeder gevolgt in de kou. Alleen in een pyama. Dat ging dus niet goed. Het verhaal zoals mum het vertelde was dat Oma en Opa die week 3 begravenissen hadden. Haar jongste zoon krijg een ongeluk met een heftruck. De heftruck was tezwaar beladen en kantelde. Rudi zag het aan komen en sprong van de heftruck alleen de verkeerde kant. Kreeg het hele gevaarte op zijn lichaam. Hij heeft dit niet mogen overleven. Dit kwam heel zwaar aan in de family. MIjn moeder teon op alle dagen van mijn zus is op aan geraden van de dokter niet naar de begravenis geweest. Mijn Oma was kunstmatig in een coma gezet (of hoe noem je dat). Mijn grootvader had donker zwart haar maar na dit nieuws was hij na 1 nacht helemaal grijs. Mijn groot ouders hebben dus veel verdriet gekent. Het maakte niet uit dat Oma op 30/04/1909 geboren was. Precies dezelfde dag als onze oude koningin Juliana. Haar ouders hebben een spaarbank boekje met toen 150 geweigert. Oma had al op jonge leeftijd suiker ziekte. Mum zei altijd dat dat kwam door wat ze allemaal had mee gemaakt. Ik kan me nog goed herrinderen dat we op zieken bezoek gingen in het stadsziekenhuis in Purmerend. En wij als kinderen mochten de snoeken in de vijver voeren. Zo interesant die grote vissen met enorme zoenlippen. Oma s top jaar was 60 keer in en uit het ziekenhuis in 1 jaar. Dokter Hartzage zei altijd Uw suiker gehalte is zo hoog, ik weet niet meer wat te doen. Oma was een lieve vrouw met een heel sterk hart. Heel zuining ook met de centjes. Haar injectie naalden gebruikte ze wel een week. Terwijl het maar voor een paar keer is. Ik weet nog dat ze twee keer per dag moest spuiten. Dat viel op last niet mee. Zon bote naald, daar hield ze lid tekens van over. Het werd dus ook al moeilijker. Op het laatst dan maar in de buik. Enzo blijf Oma dus in leven. Op het laatst met kleuren televisie. Oma vertelde dat ze de tweede persoon in Nederland was met een kleuren televisie. 3000 gulden in 1968 of 69. Ik hoorde laatst hier in het dorp dat je vroeger een vergunning nodig had voor een televisie. Ik vroeg me altijd al af hoe Oma kon weten dat ze de tweede person was. Oma werd 79 jaar precies dezelfde leeftijd als mijn moeder. Daar in tegen werd Opa een stuk ouder. Hij luste graag een sigaretje. Dat was ook de reden dat mijn moeder op jonge leeftijd in de sigaretten fabriek kon gaan werken. Dat kwam goed uit voor mijn Opa. Mum kon op die manier goede korting krijgen. Later was mum bij de verkade fabrieken aan het werk. Dit tennadelen van Oma met haar suiker ziekte. Mum leerde mijn vader kennen als NACO kaartjes verkoopster in de bus. Dit zijn mijn herinderingen van mijn Amsterdamse Opa en Oma. NIet veel eigenlijk als je kijkt naar de leeftijd die ze beide hebben gereikt.