Een stille kracht !!!!!!

Een stille kracht? Je kan het niet tegen gaan. Echt iedereen heeft er mee temaken.. Het is een kracht die je overkomt of je het wil of niet. Uur na uur. Dag na dag. Jaar na jaar. Langzaam gaat het vooruit. Toen ik een kind was keek ik uit naar Verjaardagen. Maar nu denk ik misschien was dat wel omdat er kadootjes aan verbonden waren. Als klein kind heb je ook al bepaalde verwachtingen van het leven. De stille kracht zorgt voor gebreken. De jaren die je langzaam opspaard laten velen lidtekens achter. Een rimpeltje hier en een rimpeltje daar. Er zijn wel smeerseljes voor. Op die manier kan ik de rimpeltjes dicht plamuren. Zie ik er toch nog wel wat jonger uit. Op deze manier kan ik mijn omgeving toch een beetje voor de gek houden en zichtbaar laten zien dat de stille kracht mijn lichaam langzaam voorbij gaat. Al hoewel ik me wel af vraag hoelang ik dat zou kunnen vol houden. Er zal een dag komen dat de stille kracht me inhaald. En als het niet door de rimpels zullen zijn zal het ergens anders tevoorschijn komen. Velen kostgangers op deze aarde zijn hier toch wel mee bezig. Als je een manier weet om de stille kracht tegen tegaan zul je een rijke man of vrouw zijn. Maar tot nu toe is dit nog niemand gelukt. Is het een beetje als het weer misschien? Je kan tegen de wind in fietsen maar dat zal de wind helemaal niet erg vinden. Dat gaat gewoon door. Als het een gure wind is ben helemaal aan de beurt, dan krijg je alleen maar nog meer lidtekens van de wind. En op die manier wordt de stille kracht alleen nog maar meer zichtbaar. En zie dat dan maar weer dicht teplamuren. Alles wordt door de stille kracht aangetast. Je ingewanden, heb last van brandend maag zuur, Snoepjes zijn nu omgewisseld voor rennies. Mijn huid, er ontstaan allerlei rimpels op sommige plekken wordt het zelfs een beetje dun. Waarom nou, ik doe zo mijn best om niet teveel handen teschudden, niet teveel fietsen, niet teveel nou ja, you get the picture, Mijn HAAR nou daar ben ik helemaal klaar mee, of juist niet, Haar, haar ,welk haar, total verknoeit door de stille kracht. Heb echt van alles geprobeerd, dure kappers, dure smeersels and zalfjes, Heb wel een klein succesje gehad. Toen ze ontdekte dat ik een langzaam werkende schildklier had. Die vervelende klier weigerde om tewerken. Moest dus aan tabletten, mijn lichaam reageerde niet goed op de medicijnen dus ik moest natural. Capsulen werden gemaakt van de schildklier van een varken. ( aan een kant goed dat ik geen moslim ben anders was ik helemaal in de aap gelogeerd) nou na een maand deze capsulen geslikt tehebben! Krijg ik haargroei op mijn hoofd. Ja je wil het toch niet weten. En ook geen gewoon haar, stug haar en er was ook helemaal niets mee tebeginnen. Het was geen gezicht. Dus kwam er een man bij de dokter, ik dus. ” Ja” zegt de dokter, ” dat komt wel vaker voor, niets aan tedoen, je heb die medecijnen nodig”. Het voelde ook echt als varkens haar. Nat en kort houden was het moto. Maanden later was er niets meer van over, alles was er weer vanaf gevallen. Ik weet eigenlijk niet wat ik liever had gewilt. Een kaal hoofd of een hoofd vol met varkens haar. Je maakt toch wel de gekste dingen mee op deze aarde. Later zelfs kleur spoelingen onder gaan om het grijs maar teverbergen ook dat mislukte was toen een ginger geworden. Heb nu maar besloten om maar kaal door het leven tegaan. Ook dat is weer een probeem. Krijg zon koud hoofd zonder haar. Heb nu dus maar een pruik aangeschaft voor de koude winterdagen. Heb hem of is het een haar? nog niet hoeven tegebruiken. We zijn meestal in Nederland en Europa voor de winter. Ik denk dat pruiken een vrouwelijk zelfstandig naamwoord is. Het is tenslotte geen hem maar Haar. Mijn ogen, ja ook daar is ondertussen het een en ander aan het veranderen. Wel heb ik ontdekt dat als ik minder of liever gezegd geen suiker gebruik krijg ik een beter zicht. Ja je zal het niet geloven maar het is echt zo. Ik zie gewoon veel beter. Ook mijn ogen staan veel herderder. maar het is allemaal zo lekker. Chocolaatje hier tompoesje daar. Mijn oren, ja daar heeft Oma iets over mee tedelen. Zij vindt dat dit onder de aandacht gebracht moet worden bij de dokter. Ik schijn niet alles meer tehoren met mijn oren. Ik zelf denk dat het komt omdat ik in Indonesie heb gereisd. Ik geef daar de schuld aan. Ben gewoon Oost Indisch doof geworden. Wat ook soms best wel handig is en goed uitkomt toch? Zelfs mijn houding is veranderd en niet voor het betere. Kreeg zelfs de volgende vraag een week geleden. Komt uw uit Parijs? ” Hoezo” vraag ik dit person. Nou de Notre Dame is onbewoonbaar verklaart! vroeg me af of uw mischien nu hier met vakantie bent. Volgens deze person was het een goed idee om met vakantie tezijn totdat de Notre Dame herbouwd zou zijn. Ja, we moeten ons toch wel afvragen waar mensen toch mee bezig zijn om met zon vraag tekomen. Een vraag voor iemand die zijn hele leven een rug probleem heeft. Dan moet je toch wel een ziel van ijzer hebben denk je niet? Dus ben nu ook nog een klokkenluider. Nou ik heb een brede rug kan er wel bij hoor. Alleen dus zonder klokken maar dat kan elk ogenblik veranderen je weet maar nooit. Het wordt allemaal wat. Wat heeft de toekomst nog tebieden? Moest zelfs naar de dokter een paar dagen geleden. Ik ontdekte dat ik lekte op plekken waar ik niet van heb kunnen of durven dromen. Ja echt! Er komt dus een man bij de dokter ik dus, de dokter stelde me meteen op van gemaak , “Oh” zegt ze ” daar hoef je geen zorgen over tehebben velen kampen met dezelfde lekkages zolang er geen overstomingen zijn, geen zorgen”. Nou klaar ben je er mee. Ik zal er voor de rest niet meer over uitweiden maar volgens de dokter komt bijna iedereen vroeg of laat aan de beurt.Bij mij dus vroeg, heel fijn kan er ook nog wel bij. Kom wel tot de concusie dat ik leer van mijn fouten. Soms duurt het wat langer dan de ander. Ik doe dan de test weer en soms heel soms, op een of andere manier valt dan het kwartje. Ik kom ook tot de ondekking dat de stille kracht niet altijd negatieve hoeft tezijn. Dat is toch nog eens een leuke verrassing. De regering doet ook zijn best en als je over een bepaalde leeftijd bent krijg je daar een uitkering voor. Je zal zeggen daar heb ik toch zelf hard voor gewerkt? en dat is ook waar, maar er zijn genoeg landen op deze aardbol waar de mensen nog op hoge leeftijd moeten werken om voor hun natje en droogje tezorgen. Gelukkig zijn wij in een land geboren waar we wel een pensioen krijgen. Op die manier kunnen we op onze oude dag allerlei leuke dingen doen waar we een interessen in hebben. Hier hebben we zelfs vrij openbaar vervoer geweldig, toch. Dankbaar zijn Opa en Oma dat we ouder mogen worden op een eiland waar dit kan. Moge het maar heel lang duren, het ouder worden. Een stille KRACHT, je moet er mee leren leven.