Hallo Bandung !!!!!

Hier is Pro-staat speaking

Uw zou wel zeggen wat krijgen we nu weer. Wat voor een verhaal krijg ik nu te lezen.maar eerst even een vraagje voor mijn blog lezer of lezeres. Heb je wel eens een MRI gehad? Dit is een machine die foto’s maakt van de binnen kant van je lichaam. De machine is enorm en ziet er uit als een reuze donut 🍩. Je gaat dus op de rug liggen op een soort bank. Dan ga je dus met dat bed door het oog van de donut. Op die manier maken ze foto’s / scans van alles waar ze wat meer van willen weten. Ik heb een hele vervelende rug. Dus om een halve uur op mijn rug moeten liggen zonder ook maar even te bewegen. Is wel even een dingetje.Het is heel belangrijk dat je stil legt. Net als andere foto’s . Bewegen betekent over doen. Nou dat wil niemand en zeker niet de donut medewerkers. Dus na veel piepschuim hier en daar voelde ik me als een gevulde kalkoen op de bank klaar om te garen. Hup de donut in. Maar eerst krijg je nog een prikje wordt je een beetje moe van. Toch wel fijn. Moe betekent oogjes dicht en snaveltje toe. Dan krijg je oor doppen in en een enorme kop telefoon op. De donut dames Willen er zeker van zijn dat je niets hoort. Op dat punt is er nog wat werk aan de winkel. Helemaal verpakt en bezakt wordt je langzaam de donut in geschoven dit gaat allemaal elektrisch dus geen zorgen, de dames hoeven alleen maar op een knopje te drukken. Ik lig dus helemaal klaar voor de moment suprème. Lichten uit donut aan. Ik hoor een dames stem “deze scan duurt 3 minuten”. En dan begint het, een lawaai nou dat wil je niet weten. Pruttel pruttel kraak kraak toet toet en allerlei geluiden. Ik moet hier een halve uur liggen met dit , voor mijn gevoel een enorm lawaai en een bijna onmogelijke taak. Hier moet ik iets op verzinnen dit is niet leuk. De geluiden kwamen toch een beetje bekent voor. En in ene kwam het in mijn hoofd. Hallo Bandung…..,,, En moest aan de dames denken die het ene stekkertje na het andere stekkertje verwisselde, keerde, van het ene kant van de andere kant en al die geluiden die er bij te horen waren. En op die manier kwam ik op het idee, ik ga maar kijken hoever ik over de wereld kan reizen per telefoon aansluitingen en door verbindingen. Dus van Amsterdam naar Londen was de first call. Dat moet te halen zijn in 3 minuten. En ja even rust. Deze scan is 1 minuut wordt er in mijn oor gefluisterd. Parijs moet ik kunnen halen in een minuut. MON Cherie hoor ik in mijn gedachten. Oh mooi daar zal ik even van genieten. Het was van korte duur. Madam ging al heel gauw luisterende mededeling “deze scan duurt 5 minuten “extra stil liggen monsieur. Deze is even gevoelig. Nou lekker dan heb net mijn mon cherie achter de kiezen. Okay daar gaan we dan. Mr Donut begint heel langzaam met een motor geluidje maar DAN mensen kinderen , het leek wel of er niemand met een machine geweer stond te schieten. Oh S……. ging er door mijn hoofd. Iran, Irak , Serie als ik hier maar door heen kom. Begrijp nu dat madam mij waarschuwde gevoelig ja inderdaad die arme oortjes van me die lopen helemaal rood aan. Gelukkig dat gedeelte hebben we overleefd. De volgende scan was 3 minuten. Dit leek wel een buiten boord motor van een bootje. In gedachten nam ik de telefoon mee Naar een onbewoond eiland. Picknick mand mee. Langzaam belande we bij het eiland. Ik hoor een stem. ” is alles goed met u meneer?” Ik bleek zo stil te liggen dat ze misschien heel even dachten dat ik het loodje had gelegen. Duurt niet lang meer hoor , hoorde ik de donut mejuffrouw zeggen. Oh Fin ,alles in pakken we moeten van dit eiland af. En daar gingen weer allerlei geluiden deze ging voor 4 minuten. Dat moet net genoeg zijn om Singapore binnen te varen. Puffff gehaald. De laatste scan moet met een kleur stof meneer. Dat moeten we even in uw arm spuiten. Oh Fin kom ik dan zo meteen terug uit deze reuze donut als een smurf? Vroeg ik de donut madam. Van smurfen had ze nog nooit gehoord. Nou dacht ik ,wat is dat zou voor een gesmurf. Dacht toch wel dat smurfen wereld beroemd waren. Enfin zo gezegd zo gekleurd. Eindelijk! Met groot gejuich van binnen riep ik “HALLO BANDUNG “ik ben zo blij dat ik er ben. En nu maar af wachten wat een gesmurf toch dat ouder worden.