Tante Corona zoomt over ons eiland

Tante Corona in haar To-Yo-Ta. Daar gaat ze dan. Met grote snelheid vliegt ze over het eiland . De paden in de lanen uit. Volgens mij mag er helemaal geen auto over de paden. Maar daar houd ze geen rekening mee. Grote steden , kleine steden tot aan de kleinste dorpjes, niemand wordt vergeten. Met gierende remmen scheurt ze door de bochten. Twee wielen soms. Als je haar tegen komt in de supermarkt zal je het niet geloven. Zo’n klein vrouwtje. Netjes in een Chanel mantel pakje. En kompleet met vosse bont kraagje, is wel een beetje ouderwets maar het staat haar wel. Zon klein hoedje op met een stukje kant voor haar ogen. Zie je het voor je ? Zo’n charmante dame, en maar scheuren met haar Toyota. Het vervelende is dat ze bijna, aan ieder huis een lastig souvenirtje achter laat. Of je nou een brieven bus heb of niet. Tante Corona stoort haar zelf daar niet aan. Als je geen brieven bus heb dan belt ze gewoon even lekker aan. Bordje op de deur. ” aan de deur wordt niet gekocht ” heeft ze ook geen boodschap aan. “Alstublieft ” zegt ze dan ,”een pakje voor u , Mevrouw ,”maar ik heb helemaal niets besteld”, hoort ze vaak als antwoord. “Maar dat is toch niet mijn probleem” zegt ze dan. En voor je het weet zit ze weer achter haar stuur in haar To-yo-ta. Met een rot gang vliegt ze achter uit. Maar goed dat er geen letterbox staat. Die zou zo plat zijn als een dubbeltje. Ben benieuwd of ze ruim woont onze Tante Corona , het moet haast wel. want als ze hier zou wonen !?!! Hier in het dorp bedoel ik dan zouden we problemen hebben. Ik kan me nog goed herinneren dat we hier zo’n snelle Tante hadden als buurvrouw. Tante Rita, she was makelaar van beroep. Dan zal toch denken dat ze een klein beetje respect zou hebben voor brievenbussen. Ze zal toch jaren die flyers rond gebracht hebben. Maar nee hoor. Tante Rita had altijd haast. Stil staan bij wat een consequentie zo zijn voor haar daden daar had Tante Rita geen kaas van gegeten. Ze had een rode Jeep zo’n groot ding met enorme ramen in de achterraam hing een speedy conzales karakter pop , en maar scheuren. ik weet het nog goed. Als je iets roods voorbij zag vliegen op de gewone openbare weg. Dan zeiden wij altijd ” was dat Tante Rita ?” Tante Rita had geen geduld. En achter uit rijden was zeker niet haar sterkste punt. En “ja hoor “daar gaat ie weer de brieven bus van de buurvrouw aan de overkant. Tot aan de 10 de keer. Onze jonge dame, die allerlei klusjes moet op knappen in het dorp is er helemaal klaar mee. Kan ik helemaal begrijpen hoor. Zo’n jonge griet 18 is ze. “Nu ga ik dat voor eens en altijd opknappen “zegt ze. Die brieven bus gaat 3 meter van de straat de tuin in. Sorry postbode maar dit kan zo niet. Hang wel een bordje aan de paal van de brievenbus. “Post paper hier.Oma had ook een idee ,waarom niet een brievenbus op een spring? Die gaat gewoon plat als Tante Rita achter uit rijdt. En als ze dan weg rijdt, vliegt die spring met brievenbus , van zelf met een rotgang weer terug. Alles weer op zijn plek en niets aan de hand. “Ja “zegt Joke” hij staat nu al op grote afstand van de weg, vindt het goed zo.” Je wil het niet geloven hoor maar soms was het toch nog net raak. Beide dames wonen er niet meer. De brievenbus is nooit terug geplaatst aan de kant van de weg. Een souvenir van Tante Rita misschien voor altijd. Ik hoop het want elke keer als ik langs loop denk ik aan haar. Auto rijden was niet haar sterkste talent. Maar in vele andere dingen was ze top. Een wijze vrouw met vele talenten. Zal de nieuwe buurvrouw zich op een dag eens afvragen waarom haar brievenbus zo ver van de weg staat ? En alle andere brievenbussen niet!!! Ik zal het jullie laten weten mocht die vraag ooit komen.