Mini Beehive fashion now & forever

Van Morgen las ik het volgende. Maak uw geen zorgen over eten, drinken of kleren. Uw leven is belangrijker dan het voedsel! Uw zelf bent belangrijker dan de kleding! let eens op de vogels. Die maken zich geen zorgen. God geeft hun wat ze nodig hebben. U bent Hem meer waard dan de vogels! Al die zorgen maken uw leven geen dag langer. Waarom zou u zich zorgen maken over kleding? Ik denk dat deze tekst bekent is bij meerdere dorpelingen. Als we zo om ons heen kijken. Denk ik bij mezelf wonen we nu in 1985 of eerder. Het ligt er een beetje aan wie ik tegenkom in het dorp. Ik moet denken aan verschillende dames die hier in het dorp al voor langere tijd wonen. Altijd verzorgd en netjes. Goede kwaliteit kleding. Zijn in 1980 naar Nederland geweest voor familie bezoek. En op een doordeweekse zomerse dag naar Amsterdam geweest. rondje nieuwedijk, klaverstraat en uit eindelijk de Bijenkorf, V&D en C&A flink kleding ingekocht. Maar dat is nu nog steeds van goede kwaliteit. Dus dat wordt nu nog steeds gedragen en niet vervangen. Het Dorp is nog niet aangepast aan de moderne tijd van 2019. House of care yes. Maar dat was een beetje gedwongen verbouwing vanwege al de moderne manieren nieuwe regels en wetten om voor hospital patienten te zorgen. Dus als je niet weet dat het nu 2019 is, heb je er totaal geen erg in. Over het al gemeen is het hier dus nog steeds 1985 of eerder. Wij passen ons een klein beetje aan. Op die manier zullen we niet veel mensen ongelukkig maken. Alleen de laaste tijd komen er nieuwe dorpelingen bij, nu hebben we ook een nieuw probleem moeten adopteren. De nieuwe dorpelingen hebben geshopt in een ander tijdperk. Soms krijgen we een vervormd beeld nu. Wat voor tijdperk zijn we nu eigenlijk, is de vraag. Ben benieuwd of dat gaat opvallen bij management. Zodra dat gebeurd kunnen we een inburgerings curcus verwachten. Opa en Oma zien het wel, but our lips are sealed. Wij zitten niet te wachten op een curcus. Oma pakt het anders aan. Ze is druk aan het brainstormen. Misschien kunnen we de garage om bouwen tot een klein shopje. Ze denkt aan de naam mini beehive fashion for now & forever.

• 

• 

Van Harte Gefeliciteerd Floris, Sandala en kameraden. Als klein jongetje was ik aan de buis gekluisterd op zondag avond. Wat een leuk idee om er aandacht aan tebesteden. Alleen de muziek al maakt mijn hart sneller kloppen, en nu nog. Ik kan me nog heel goed herrinderen dat er iemand uit het kasteel gesmokkeld moest worden. Floris en Sindala hadden een plan. Ze verzorgde een of andere iets waar deze person op kon liggen. De person werd afgedekt en weg gedragen. Ze moesten uiteraad door de poort. Er was controlle. De poortwachters wilde weten en zien wie er uit gedragen werd. Floris of Sindala vertelde dat de man ernstig ziek was. Ze lieten even heel snel zijn hand en een stuk van zijn arm aan de poortwachter zien. Maar dekte het ook weer snel toe. De poort wachter schrok erg. De toestand van de hand en arm was ook niet om aan tezien. Dat zag er niet fris uit. De hand en arm waren namelijk gemaakt van een stokbrood en water. En vaak als ik stokbroden zie or as we call them here Frence sticks moet ik aan die aflevering denken. Nog steeds na al die jaren. Ouder worden een fijne bezigheid. Herrinderingen ophalen. En nu is het helemaal geweldig. Een vinger op de knop en je kan op herhaling. youtube, uitzending vermist, zoveel mogelijk heden in ons handbereik. Je hoeft niet eens meer in Nederland tewonen. Wel jammer als je zover weg woont dat we nu niet even een kijkje kunnen nemen in Hoorn.

Rembrandt !!!!!!

De Televisie programmas zijn er rijkelijk mee gevuld. Heel Nederland is opnieuw bezig met Rembrandt. Er is zelfs een programma heel Nederland schildert Rembrandt. Allemaal in het teken van 350 jaar geleden dat hij is overleden.Dus wij kunnen dus ook niet achter blijven. Wij moeten ook iets doen. Nou wil gelukkig het geval dat onze Rembrandt net terug is. Onze Rembrandt was aangetast door roest plekken in het papier. Maar zoals je ziet ziet het er weer topie uit. Ik heb het er met Oma over gehad. En het is eigenlijk zonden dat ie de kluis weer ingaat en niemand heeft het resultaat gezien. Dus hebben we besloten om een dag af tespreken met Jackie, onze nieuwe manager. Op die dag kan de Rembrandt tentoongesteld worden in het Oud Hollands Hub. Zodoende kan toch het dorp een klein Rembrandt gebeuren beleven. Doen we toch een beetje mee. Ik vind het jammer dat we dat nu net allemaal moeten missen in Nederland. Museum kaart had nu goed van pas gekomen. Maar wie weet gebeurd er toch nog een wonder. Zou ook heel graag naar de Floris tentoonstelling Willen.

Nu heb ik toch de title Opa. Ben ook op leeftijd. Ook wel senior genoemd, heb onder tussen mijn AOW. Werd geboren toen Elvis hit naar hit scoorde. Wilde toen zo snel mogelijk oud worden. Nu denk ik, wat had ik toch een haast. Voordat ik het wist vlogen de jaren voorbij. Nu hebben we de tijd. We houden toch graag wat reserve uurtjes over, voor morgen, next week en de volgende maand. We hebben geen klagen Oma en ik. We leven in een paradijs hier op aarde. En spelen soms voor Adam en Eva , maken een foto bij de apple tree. Nee hoor grapje. Maar we hebben wel een fijn leven. Dus nu denken we heel vaak terug the so called memory lane. Goede tijden , Slechte tijden. We halen herinderingen op bij een kopje koffie and een almond finger. Een kano in het Nederlands. Waarom dat nu een kano heet, mag Joost weten. Zou het mister Google kunnen vragen. Waarom een KANO, het lijkt niet eens op een Kano boot. Soms hebben we visite. Dan komen er van die momenten dat we moeten zeggen “oh echt? ” “Daar kan ik me niets meer van herinderen.” En op deze manier wordt toch ons geheugen weer opgefrist. Kan me nog herinderen toen ik klein was. Wilde graag in de toekomst kijken. Hoe zou het leven zijn in 2000? Dat was toch een eind in de toekomst. Kon me daar geen voorstelling van bedenken. IK ben benieuwd of er een tijd komt dat we zeggen ” Het leven gaat toch allemaal tesnel. ” Kunnen we de tijd nu stil zetten?”. Ik wil gewoon deze leeftjd houden en niet meer ouder worden.

• 

Vandaag wordt Onze Oma van mijn Vaderland 81. Van Harte gefeliciteerd van ons allemaal. Er zijn hier nog veel dorpelingen die uw persoonlijk ontmoet hebben. Vandaar ook dat de vlaggen uit hangen, om uw verjaardag tevieren. Enzo wordt er aan uw gedacht, terwijl uw nog lekker van uw koninklijke nachtrust geniet. Zelf heb ik uw mogen toezwaaien op een regenachtige dag. Het was op de dam, in Amsterdam. Uw kende mij niet, maar zwaaide toch. Ik keek om me heen, moest ontdekken dat ik toch de enige was. Een koninklijke prive zwaai. Dat moment zal ik nooit vergeten. Oma en ik hebben uw zoon en schoon dochter hier in ons Moederland mogen ontmoeten. Maar daar over een andere keer. Het is vandaag uw feestdag. Het is toch heel fijn, dat wij de verjaardagen van onze family en vrienden ook hier kunnen vieren. Op die manier zijn alle jarige jobs en jetten , vele uren langer jarig, zonder extra oud te worden. Ook op deze manier zijn die verjaardagen niet meer aan seizoenen gebonden. Bij jullie is het lekker winter weer? Maar het beloofd hier weer een hele warme dag teworden. Alle deuren, ramen open. Rolgordijnen, en avond gordijnen allemaal gesloten. Op dit moment is er een heel klein bliesje. Maar krijg het vermoeden dat, dat niet lang meer zal duren. Ik ben er bijna zeker van dat jullie in de zomer van 2018 een wens hadden. En was die wens, misschien dat die hete dagen zullen verdwijnen, als sneeuw voor de zon? Nou die wens is dus uit gekomen, jullie hebben nu de sneeuw. En wij hebben de lekkere warme zon. Wij zijn er blij mee. Duurde even, maar was dus lang onder weg. Met dit weer voel ik me als een vis in het water, heerlijk. Krijg wel in de gaten dat ik alles langzamer ga doen als de temperaturen over de 30 graden gaan. Het ouder worden zal daar ook gerust mee temaken hebben. 1 ding staat vast, ik heb van mijn reuma veel minder last. We denken wel aan al die mensen die in deze temeraturen weer aan het werk moeten. Ook zijn de scholen weer begonnen. Ook niet fijn om in zo’n warme klas lokaal bezig tezijn. Er zullen best wel temperatuur grenzen zijn. Toch wel grappig. Bij jullie krijgen de kinderen misschien wel ijsvrij. Hier zitten de schoollieren tewachten dat er een hittegolf bekent wordt gemaakt. En dan dus lekker beach vrij.

We zijn opzoek naar Henrietta en Fabiola. De dames waren niet van elkaar te scheiden. Ze worden al vermist sinds halve December. Hier begint dan de grote zomer vakantie. Alles sluit. Het hele eiland gaat op vakantie. Dus dat deze dames ook niet tebekennen zijn, is geen verrassing. Maar ze zouden eigenlijk nu toch wel terug moeten zijn. A matter a fact ze zouden alweer aan het werk moeten zijn. Dorpelingen zijn gevraagd of ze gezien zijn. De Dames hebben meestal breakfast, lunch en dinner bij verschillende dorpelingen. En op die manier doen ze hun sociale service in the village. En iedereen is happy. Maar nu zijn ze dus wel erg lang weg. Een aantal dorpelingen hebben het vermoeden dat ze beide zijn vermoord. En hebben gediend als Christmas dinner. Wat heel goed zou kunnen. Zo zielig en verdrietig tegelijk. Ze waren zo goed in wat ze deden. Ze liepen hier altijd vleugel aan vleugel. Die twee hadden een heel fijn leven hier. En brachten veel vreugde onder de mensen. Het was altijd zo gezellig om die 2 tezien en teontmoeten. Dieren om je heen is zo belangrijk als je ouder wordt. Ze brengen gezelligheid, karakter en interest. Niet tevergeten de kadootjes in de vorm van eieren. Regelmatig hadden we een dropping voor ONS ontbijt. Een nieuw jaar een nieuw begin, het ziet er naar uit zonder Henrietta en Fabiola. Onze gedachten gaan terug naar die goede oude tijd. En als ik aan een gekookt eitje zit. Denk ik nog steeds terug. In gedachten zie ik ze beide rennen met hun korte pootjes. Een wedstrijd. Wie is de eerste om tebeginnen aan hun eigen ontbijt, die ik voor ze strooide. Het was een grappig gezicht. Hun pootjes gingen sneller dan hun lichaam. En het bracht een smile on my face in the morning. Het was of hun leven er vanaf hing. It did in the end. Goodbye Henrietta en Fabiola

Ik woon in een Nederlands dorp nou dat is bijzonder zou uw zeggen. Er zijn zoveel Nederlanders die in een dorp wonen. Maar als ik uw zeg dat wij in spiegel beeld leven! Wordt het dan anders? Ik bedoel als het in Nederland nacht is is het hier dag. Als het bij jouw Winter is dan vallen hier de mussen van het dak. Zo heet kan het hier zijn in de zomer. Met de kerst zit ik aan het strand en droom over een plakje kerststol. Kaarstjes op tafel een verlichtte kerstboom enz enz. We hebben hier wel een kerstboom maar die ziet er helemaal nietzo uit als bij jouw thuis.