Onze dagelijke wandeling ging zijn gewone gangetje. Met flinke passen lopen we de paden in en de lanen uit. Tot het moment dat Oma iets in de verte op straat ziet leggen. En you would not believe it. Dat moets mee naar huis. Ik spurtelde flink tegen, maar nee, wat er ook gebeurde het moet en zal mee naar huis. We gaan een “eethoek tafel” de weg over slepen? Het zag er goed uit ,zwaar maar dat is alleen maar goed, als het thuis is. alle vier poten waren aanwezig. alle losse delen waren in een plastic zakje. Dus dat was allemaal prima geregelt. Alleen 1 probleempje. Het was nog al erg ver van huis. We moesten dus de taken verdelen. Ik neem de 4 poten wel. Lekker handig 4 losse onder delen. Probeer daar maar eens een flink stuk mee telopen. Ik denk toch wel dat we zeker meer dan 1 km van huis zijn. Oma neemt het grote tafelblad voor haar rekening. Ze heeft wel een flinke kracht in die armen, maar toch het is een heel eind. Autos rijden voor bij en kijken verbaasd wat er gebeurd. Het is niet elke dag dat je mensen met een tafel boven hun hoofd ziet lopen. 1 automobilist keerde om. Een geschenk uit de hemel in de vorm van een Engel met een Indiaanse achtergrond ,zo op het eerste oog. Wilde weten of hij ons kon helpen. Wat geweldig toch. Voor dat we het wisten was een stuk van de achter bank plat. En de eet tafel, Opa en Oma in de auto en op naar het dorp. We vertelde dat hij een gezonden Engel uit de hemel was. Dat vond ie wel interesant. Oma heeft nu dus een eet tafel voor haar naaimachine. Oh ze is zo blij. Ze heeft nu zoveel meer ruimte om lekker creatief bezig tezijn. Heel belangrijk als je ouder wil worden. Bezig blijven en dingen doen die je leuk vind.

Van de wereld draait door !!!!!!!

• 

• 

• 

• 

Afgelopen dinsdag zat ik lekker naar de wereld draait door tekijken. Een een kort youtube clipje wordt er iets nieuws geintroduceerd. Het Orange eten onder de douche. Wat een uitvinding? Opa wil toch ook deze ervaring ondergang. Helaas zijn onze appeltjes van Oranje nog niet klaar voor consumptie. Onze boom heeft vol gestaan met bloemen. En die ruiken zo lekker. Dus vol verwachting klopt ons hart. Maar Opa is wel een beetje ongeduldig. Ik kan niet zolang wachten! Het is nu vol op zomer hier. En die zullen niet eerder rijp zijn dan laat in de hersft. Oma moest toch naar de supermarket. ” Heb je nog iets nodig” vroeg Oma. Ja 1 sinaasappel. 1 sinaasappel? Ja ik wel, ik wil dat verhaal wel eens uit proberen van de Wereld draait Door. Zo gezegd zo gedaan. In de koelkast tot ie lekker koud was. Dat was immers het voorstel. Het moma supra ( als je dat zo spelt in iedergeval.) Helaas heb ik geen nagels, dus moets wel een mesje meesmokkelen naar de bad kamer. Maar wat een ervaring. Heerlijk zeg. En die schillen op de grond met dat warme water er op. “De aroma komt je tegemoet” zei Oma. Die was nu toch ook wel benieuwd en kwam even controleren. “Gelukkig heb ik meer sinaasappelen mee genomen” zei Oma. Ik kan niet wachten dat onze eigen bloed sinaasappelen vol groeit zijn. Want ze zijn toch oh zo lekker sappig en de smaak is toch ook heel anders als een sinaasappel rijpt aan de boom. Heel anders dan die van de supermarket. Hartelijk Dank voor de tip, Wereld draait door. Met zulke ervaringen kan je heel oud worden.

Huisdieren zijn bij ons aan regels gebonden! Ze mogen geen last bezorgen aan andere dorpelingen. Dat is dus een hele fijne garantie. Het staat dus beschreven dat huisdieren mee mogen verhuizen. Het moet wel goed gekeurd worden door onze NU manageres. Een kleine bescherming ingebouwd, denk ik. Je heb tegenwoordig toch wel een uitgebreide keuze aan huisdieren. Vroeger was het een poes , een klein hondje, Kanarie. Nu horen we wel van andere modellen in het huisdieren assortiment. Zo hebben wij een vriend die een klein varkentje heb rondlopen. Meestal wel buiten maar, toch. Reptielen zijn ook helemaal in de mode nowerdays. Je moet er toch niet aan denken, dat iemand zijn python slang kwijt is op een ochtend. ( zal gelijk hier zijn op muizen jacht) Het hele dorp zal in rep en roer zijn. Oh moet er gewoon niet aan denken. Al die dames gillend over straat. Gillende gepensioneerden keukemeiden. Oud en nieuw all over again. Nou gaat het volgende vehaal wel de ronde. Bernard van nummer 64 was zijn Boris kwijt. Een klein lief bejaard hondje. Voor weken liep Bernard rond in de omgeving. “Heeft uw misschien mijn Boris gezien”. “Ik maak erge zorgen” vertelde hij. En elke dag bleef een teleursteling. Na een aantal weken liep Bernard over straat met zijn hondje ‘ Boris’. Dorpelingen hebben meegeleefd want Bernard was best van slag. Iedereen was erg blij voor Bernard dat ‘Boris’ weer terug was. However 1 dorpeling zag dat het witte spotje op het linker pootje nu in ene op het rechter pootje zat. Boris is toch wel erg lang weg geweest. Hij heeft ook een goede verzorging gehad. Hij ziet er ook veel jonger uit, was het commentaar. Die ‘vakantie’ heeft hem goed gedaan. Het gaat dus de ronde dat Boris eigenlijk Boris 2 was. Toch wel een hele goede tip. Ik heb daar toch even een aantekening van gemaakt. Ik moet nog veel leren en ontdekken. Ouder worden is een belevening. Goede tips zijn natuurlijk altijd welkom. Ik denk dat ik op het juiste adres zit. Kan hier veel leren van mijn senioren.

Er waren sporen van bezoekers deze morgen. Sporen van muisjes en dan heb ik het niet over chocolade muisjes. Bah wat vervelend. Is het niet dit, dan is het wel dat. Gelukkig hebben we deze ervaring al eerder gehad. We waren hier maar net komen wonen. Hebben toen ook al bezoek gehad van deze aardbewoners. Oma en ik hadden gesloten om vallen tezetten. En geen vergif neer teleggen. Want als de muisjes ergens neer vallen dan stinkt dat zo. Vallen dus. We begonnen met 2. Maar, wat doen we er in as bait? Locale kaas gaan we doen. Muizen eten kaas, liefst zonder gaten want dan zouden ze lucht happen en dat doen de vissen al. Dagenlang geen muis tebekenen. Ik besluit om raad tevragen bij de buren. Die wonen hier al jaren, zullen best ervaring hebben met deze kleine deugnieten. Riek en Gerrit wat doen jullie in geval van muizen? Heb jij ze nu? Ja hoezo? Wij hebben al dagen geen last meer. Wat doe in de val was mijn vraag? Nederlandse kaas ? We wonen in een Nederlands dorp en de gewone kaas eten ze niet, al geprobeerd. Gebruiken jullie Nederlandse Kaas? Beide breken uit in hard gelach. Hoe kom je er op? Nederlandse Kaas? Riek vertelt me dat kaas helemaal niet meer intrek is bij het moderne muizenvolk. Pindakaas daar zijn ze dol op. Ik was verbaast maar vooruit we gaan het proberen. Moet je nog meer vallen hebben was de vraag van Gerrit. Ja , kan geen kwaad. Zo gezegd zo gedaan. Alle vallen verzamelen! Allemaal met pindakaas. Licht uit en geen spotlight aan. En ja hoor 1 muis in 1val. En 1val verdwenen? Ik zoeken, niet tevinden. Het hele huis onderste boven en weg val. Ik moest dus het verhaal vertellen bij de buren. En 1 van jullie vallen weg, nergens tevinden. Ze maakte er geen drama van, gelukkig. Na een aantal dagen hebben we toch nog 3 andere muizen gevangen. Verdwenen val? Nog steeds niet terecht. Een poosje later begon het toch wel een beetje testinken. Hoe is het mogelijk? Iedere keer als ik op de bank ging zitten was er een geur in je neus! Na een aantal dagen toch maar weer op onderzoek uit. Deze keer de hele bank omgekeerd, en ja hoor, DE val met een muizenlijk klem in de bank. En dat is nou juist wat we niet wilde. Evenin nu moeten we bedenken wat we deze keer gaan doen. Wordt vervolgd

Het is vroeg in de morgen en er komt een verschrikkelijk geluid in de vorm van gekras uit de meter kast. Gelukkig hangt ie buiten. Al gauw kwamen we tot de ontdekking dat we niet de enige waren. We waren allemaal wel een beetje bang. Het geluid was oor verdovend en werd misschien wel opgevolgd door vuur werk. Alle stoppen er maar uit voor het geval dat. Oma was gelijk aan de telefoon. Na een paar uur was het allemaal weer achter de rug. Gelukkig zonder schade. Het voordeel van het leven in een bejaarden dorp is dus wel dat je sneller geholpen wordt. Ik denk dat het wel temaken heb met al de alarm bellen enz. Die gaan natuurlijk allemaal op electra.

Afgelopen vrijdag zijn we voorgesteld aan onze nieuwe baas. Ik kan je verklappen dat deze foto wel een tijdje geleden is gemaakt. Misschien wel een jeugd foto toen ze op de universiteit zat. Maar niet temin een leuke dame om tezien , Het oog wil ook wat. De kleur van het hoofd doekje vertelt ons al genoeg “Oranje” oppassen geblazen. Ze komt uit Griekenland met een vader uit Italie haar naam is Christina Poestastio maar voor het gemak mogen we haar Mrs Jackie noemen iedereen weer blij. ( ik moet mezelf in de gaten houden dat ik daar niet automatisch een” O ” achter plaats) ,nou ben benieuwd wat Griekse and Italiaanse keuken / cultuur heb ik wel zin in. Verandering van spijs doet eten zeggen ze. Het was een gezellige middag. 2 glaasjes drinken of biertjes nuttigen toegestaan. Wil je daarna toch nog een beetje bijschenken dan wordt er verwacht dat je die gaat betalen, dat zijn nu eenmaal de nieuwe regels. Ik ben beniewd hoe lang dat gaat duren. Er waren kleine hapjes, zoals het oude vetrouwde blokje kaas ,stukjes worst met een augurkje, opgevrolijkt met een nederlands vlaggetje. Als klap op de vuurpijl kleine mini hamburgertjes voor iedereen. Alle stopen los for onze Griekse Godin. Bijna het hele dorp was er. Het was een tropische middag. Alle ramen, deuren open en nog was het hardstikke heet. Het gebouw waar we met deze gelegenheden samen komen, staat midden in het dorp. Het gehele gebouw noemen we De Oud Hollandse Hub. Een grote hal met tafeltjes met een oud Hollands tapijt als tafel kleed op elk tafeltje. Compleet met plastic tulpen in alle kleuren en maten. Stoelen bekleed met skai want dat is lekker snel schoonmaken als er ongelukjes gebeuren, begrijp je wat ik bedoel? Om de Hub heen, zijn er 30 aanleun woningen gebouwd. In twee verschillende maten, de grote en de kleine. In het zelfde gebouw is de gaarkeuken daar over ongetwijfelt meer. Op de vloer is er ook tapijt. Ik ben er zeker van dat het eens heel vroeger prachtige kleuren waren. Er is een bibliotheek. Volgens zeggen de grootste Nederlandse taalige bibliotheek buiten Nederland. Nou is dat natuurlijk niet zo heel moeilijk. Al die Nederlanders hier. De ene kickt the bucket de ander pops his clogs. Ligt er even aan wat ze voor beroep ze hadden. En al die boeken worden met een grote glimlach gedoneert aan, ja, je raadt het al, De bibliotheek. Er zijn ook nog van die radio cassette bandjes, video banden en dan de wat moderne C.Ds en D.V.Ds Even verder op is de wasserette als je dus je was niet meer wil of kan doen kan dat verzorgd worden. Daar naast is de kapsalon. Hij komt elke Donderdag en dan kan je op afspraak, je laten afzetten. Hij is namelijk erg duur. Vergeleken met de waarzegster die hier langs de deuren gaat. Ze heeft haar zelf omgeschoold en oefent op oude van dagen die niet zo vaak meer de deur uit gaan. Ik moet zeggen dat ziet er gerust prima uit. Maar ik hoef haar dat niet tezeggen want dat wist ze all. Als dat nog niet genoeg is hebben we ook nog een klein winkeltje in de Hub. Alleen open op de maandag morgen. Alle Nederlanse boodschapen, beschuit, hagelslag , potjes groente en natuurlijk de koek in alle kleuren en maten, dit zijn wel de goed lopende artikelen. Ook een soort cinema waar, in de winter, films nou ja DVDs worden vertoont. Dit is ook de ruimte die gebruikt wordt om er kerk diensten te houden. Want laten we wel wezen op onze leeftijd willen we toch wel even weten of er nog iets hierna komt. Zo tezeggen een deel 2. Even buiten de hub is een gebouwtje wat de Man cave wordt genoemd. Als je handig bent en je wil wat knutselen dan kan je na een keuring een sleutel krijgen. Elk jaar word je dus even op het matje geroepen. Het staat zo slordig als wij dorpelingen hebben zonder vingers of andere ledenmaten. En de meeste van ons willen wel graag de vingers in de pie hebben, Ik geloof dat wij Nederlanders onze vingers in de pap willen hebben ,nu ik daar over nadenk. Ik zelf vind dat een nodige zaak. We hebben al genoeg keren de ambulances in het dorp. Om het gebouw heen parkeerplaatsen dus er is aan alles gedacht. Helemaal aan de top van de berg is “THE HOUSE OF CARE”. Dit is een klein hopitaaltje. Als het dus echt niet meer gaat mag ik verhuizen. Daar word ik dan van top tot teen verzorgd. Je natje, je droogje en alles wat er tussen in zit. Het heeft een hele lange veranda die dus uit kijkt op het zwembad van de zelfde lengte. Kijk je verder dan heb je een fabulous uitzicht over het complex inclusive 125 huizen. Paradijs op Aarde, nu met een Grieks en Italians tintje? We zullen het zien. We zullen het beleven.

Na de kerst kunnen we er bijna zeker van zijn dat het mooie weer is begonnen. Dagelijks hebben we hier wel wat te beleven. Grappig of soms ook niet. Er is nooit een dull moment. De meeste dorpelingen zijn tussen de 80 en 95. Dus er is altijd wel wat stof wat opwaait, als je begrijp wat ik bedoel. Elke dag ga ik met Oma een goed stuk wandelen. We kunnen velen kanten uit. We lopen eerst naar de vuilnis container. Dan is dat in ieder geval weg voor de dag. Lekker opgeruimd. We staan lekker vroeg op en dan lopen we op zijn minst een uur. Soms een kopje koffie onderweg. Van morgen kwamen we bijna thuis. We lopen langs de bus halte die naar de stad gaat. En daar ligt dus een halve naakte mevrouw. Als je zal begrijpen, kijken we elkaar verbaast aan. Zo vroeg in de morgen wat doet ze hier? Heeft ze hier de hele nacht gelegen? Heeft iemand haar vergeten? Wij weten het niet? We komen tot de ontdekking dat ze niet op haar voeten kan staan. Van haar voetstuk afgevallen. Een gevallen vrouw dus. Oma vindt wel meer dingen op straat maar dit cut the cake. Voor dat ik het wist had Oma Mevrouw onder de arm. We hebben deze dame dus alla minuut geadopteerd. Nu staat ze dus van hout zonder voetstuk tegen de muur in de kamer.

Ik zou me eerst maar even voorstellen. Ze noemen me Opa Oranje. Die achternaam is ontstaan door dat ik een oranje hoedje op heb. Opa hoef niet uit teleggen toch? Ik heb ook een groene maar voor een of andere reden ben ik toch Opa oranje gebleven. We spreken hier Nederlands en Engels door elkaar heen. Wel makelijk want als je het Nederlandse of het Engelse woord niet weet vul je het automaties in met wat je wel weet. Double Dutch in de volksmond. Dus zo zou ik ook schrijven want dan hoef ik niet zo erg te denken. Dat wordt allemaal wel wat minder na mate je ouder wordt. Ik kom even terug op die hoedjes van mij. Als ik het oranje hoedje draag stoppen de autos veel sneller bij het zebra pad. Met het groene hoedje willen haastige autos nog wel eens door rijden. Met het Oranje hoedje stoppen ze gelijk. Dit is misschien wel belangrijke informatie als je ouder wilt worden.

Ook oud en nieuw is heel anders hier. Olie bollen en appelflappen kan je hier niet kopen. Ik zou ze zelf moeten maken. En dan als klein souvenier heb je de lucht in huis voor dagen. Heb het wel eens geprobeerd buiten. Dat was goed tedoen. Alleen voorbij gangers vonden het heerlijk. Het duurde dus niet lang en we hadden tuinstoeltjes in een rij gevuld met dorpelingen, netjes wachtend op hun beurt. Eerst een oliebol en later een appel flap als “toetje”. We hadden een fijne middag. Vuurwerk wordt hier niet zoveel aangedaan. Een meestal lig ik al op een oor. In het dorp wordt er wel een avond georganiseerd maar dat begint pas om 21.00 zoo laat. Dus ga ik lekker vroeg naar bed. Vroeg er uit en dan de televisie aan bij het ontbijt. We krijgen Nederlandse zender BVN. Dit betekent dus dat bij jouw oudjaarsavond is begonnen. Voor jullie een avond vullend programa en voor mij een hele ochtend of leuke programmas. Dit jaar was ABBA aan de beurt daar heb ik van zitten genieten. Even later de oudejaars avond conference met Marc Marie enjoyable. Kwam hem nog tegen bij Artis in 2017. Ik denk dat ie op kraam visite was bij het baby oliefantje zo leuk dat kleine oliefantje bedoel ik.