Dit is het moderne oliestel. Het gaat onder de naam slowcooker of crockpot. Het is een geweldige uitvinding en wij gebruiken het ontzettend vaak. Kan dus wel zeggen dat wij de moderne Opa en Oma zijn. Alles even aanzetten in de koekepan. Dan in de slowcooker. Even op hoog, totdat het pruttelt, stand dan laag. Wel even controleren dat er genoeg vocht in de pan zit. Als dat het geval is, kan je voor uren weg. Er zijn hier heel veel werkende mensen die het in de ochtend aan zetten en thuis komen. Met het avondeten gaar en klaar.

Gang met uitkijkt over het zwembad

Zitkamer aan de west kant van het gebouw daar kan je lekker ongestoord zitten, lezen enz.

Een van onze Zusters

Foto genomen van de zuid kant (hier de koude kant). Aan de andere kant van de deur een badkamer, slaapkamer met een raam naar de volgende gang ( zie eerste foto). Dan het terras waar de patienten lekker onder het afdak kunnen zitten. View over het zwembad en over het hele dorp. Met in de verte de bergen die om ons heen zijn.

Het is al weer bijna een jaar geleden dat onze nieuwe hospital werd geopened. Princes Beatrix Hospital boven aan de berg. Het gebouw stond er al, maar was oud en heeft een grondige renovatie onder gaan. Het ziet er nu geweldig uit. Er zijn 24 hospital bedden, waarvan 4 in een gesloten ruimte. Met de modernste snuifjes van deze tijd kunnen de patienten genieten van hun oudedag in style. Een ieder heeft ook zijn eigen bad kamer. De hoofd zuster heeft ook haar kantoor en appartment hier. Haar baan komt met woonruimte. Het is fijn voor ons, om een zuster hier tehebben 24/7. Dit weekend verhuist de wasserette ook hier naar toe. Hier is namelijk het meeste wasgoed. Management moest het allemaal veranderen vanwege, het feit dat de regering de meeste ouderen nu thuis hulp aanbieden. Dus er is alleen hospital care als je het echt niet meer aan kan. Aan de oostkant is de gesloten woonruimte waar dementie patienten wonen. In het midden is dus de lounge, Zit hoekjes, Eettafels, boekenkast enz. Activities worden hier ook gehouden. De donkere vloer is zichtbaar in de laatste foto. Overdag is de lounge niet zo donker hoor. Al die deuren die je ziet zijn de badkamers van de patienten. Als de patienten dus daar gebruik van moeten maken gaan ze naar hun eigen badkamer. Zou handig zijn als de deuren nummers hebben. Maar ja, daar is management nog niet over uit gesproken, er waren problemen. Persoonlijk denk ik dat het beter is om verschilllende kleuren deuren tehebben. Lijkt me makkelijker voor de patienten om hun eigen kleur deur terug te kunnen vinden. Er zijn verschillende skylights in het dak gebouwd. Die geopend worden voor frisse lucht en geeft ook voldoende daglicht. Het is allemaal goed verzorgd en door dacht. In het begin waren er wel nummers op de deuren. Maar zijn nu helaas weg gehaald. Er was een grapjas of een grapjurk, die het leuk vond om steeds de nummers teverwisselen. Ja, hoe verzin je het. Dan hebben we ook een lol broek die het leuk vindt om op de stoelen testaan ( om de skylights te openen). En dan zijn er ook nog veel patienten die terug komen van hun badkamer. Niet denkend, en dus met de deuren slaan. Zo , we horen vaak de hoofd zuster met een verhevende stem. “Niet met de deuren slaan”. “Niet op de stoelen staan”. En dan gaat het patienten koor ” Ja Zuster Nee Zuster. “

• 

• 

IK zal even de dames voor stellen. Van links naar rechts. Veronica, Erna en Dalida. Deze drie dames wonen , al jaren in het dorp. Ze kennen elkaar al vanaf eind jaren zestig. Zijn elkaar uit het oog verloren na hun huwelijk. En gek genoeg kwamen ze elkaar hier weer op het spoor. Veronica was nog in het bezit van deze foto. Gemaakt voor een catalogue voor Vroom en Dreesman. Ze werkte daar alle drie op verschillende afdelingen. Je zal het niet geloven. Hun namen V.E.D , daar maken ze al jaren grappen over” het V & D team” afdeling buitenland. Sinds kort bestaat het bedrijf niet meer. Nog steeds onbegrijpelijk, als je naar de catalogue kijkt. Er werd echt van alles verkocht. Enfin. De V&D dames hebben Oma gevraagd of ze interesse had in het volgende. Ze hebben het idee om een clubje op terichten. De dames hadden vernomen, (waarschijnlijk een Chinese whisper) dat Oma nog al handig is met het shoppen in kringloop winkels. Nu is het team dus omgedoopt. Het VEDO team. Het is een clubje dat de hele dag opstap gaat, met hun trundlers. Dat zijn shopping bags op wielen (see foto, die hebben ze wel nodig als je ziet waar ze mee thuis komen ). Ze gaan alle Kringloop winkels af, met de trein, de HELE dag. Het gaat erom, zoveel mogelijk koopjes op de kop te tikken. Oma heeft een geweldig oog voor deze dingen. Ze is goed op de hoogte van de bekende merken. Houd het ook helemaal bij. Wat is in vogue en wat nou juist niet. Door middel van bladen en magazines wordt Oma geinformeerd. Die leent ze dan weer van de bibliotheek. Elke VEDO girl ( ik noem ze elke keer FEBO girls maar dat is iets heel anders, dat heeft met kroketten en frikandelen temaken haha) Elke VEDO girl heeft $50 in de kitty. De bedoeling is, om zo veel mogelijk stuff op tekopen. Dan een ieder moet het weer door verkopen. Alle 4 girls hebben een account bij onze Marktplaats. Op die manier kunnen ze elkaar in de gaten houden. Als het nodig mocht zijn, kunnen ze hun prijzen aanpassen. om vervolgens de winaar te worden. Elke 2 maanden wordt de balans opgenomen. De winst wordt bijelkaar gedaan. En daar gaan de Dames van lunchen de volgende koopdag. Als er funds over zijn, is het voorstel om iets met de mannen tedoen. De spanning en bloed druk maken over uren. Nou ik ben benieuwd. Ik vind het wel ontzettend leuk voor Oma. Een dagje uit met de trein. En doen wat ze absoluut heerlijk vindt om tedoen, bargain hunting. Die dag heeft Oma geen tijd om ouder te worden. Dat is dan weer in mijn voordeel.

Bingo evenings are twice a month. Het wordt gehouden in het midden van het dorp. De Oud Hollandse hub. Het is meestal een drukte van belang. Iedereen groet elkaar. Mensen komen ook van buiten het dorp. Die worden buitenlanders genoemd. Ja toch grappig. De meeste zijn wel Nederlander. Voordat de bel gaat lijkt het soms wel een kippehok vol met kakellende kippen en hanen. De datums worden vermeldt in onze eigen vertrouwde fabeltjes krant. Niet teverwarren met the C.W.N ( Chinese Whisper News). Heeft natuurlijk helemaal niets temaken met de Chinese bevolking. (In Nederland zou het misschien van mug tot olifant nieuws brief heten). Het is gericht op het nieuws van het dorp. Het wordt gelezen. Verkeerd begrepen. Omgedraait. Of van iets kleins wordt iets heel groot opgeblazen. Gelukkig kunnen de echt geintereseerde dorpelingen terug naar de C.W.N om telezen wat er nu geschreven was. De bel gaat. And let the games begin. Lampen op vol licht want we moeten het wel goed kunnen zien. Luid en duidelijk worden de nummers omgeroepen. Number 10 downing street, 88 two fat ladies, 13 lucky for some, 44 two skinny ladies enz enz, all in Engels want er doen ook Engelstaalige dorpelingen mee. De meeste voorouders komen uit Engeland, Shotland en Ierland. Wij Nederlanders waren iets later. Het is toch wel grappig dat iedereen wel iets vind om bezig teblijven. Er is een mevrouw ( Nora) van beroep een boekhoudster geweest. Zij houdt alle bingos en lijnen bij. Even uitleggen, denk ik. Voor als je nog nooit bingo heb gespeeld. Je hebt een lijn als je alle nummers van links naar rechts bedekt met een muntje of zo iets in 1 lijn zie foto. Dan krijg je dus een klein prijsje. Als je de hele kaart vol heb dan heb je Bingo. Dan krijg je dus een grotere prijs. Er zijn dus twee tafels met prijzen. De grote en de kleine prijzen. Onze Nora van huisnummer 83 houdt dus precies alles bij wie een lijn heeft, en/of een bingo. Dat schrijft ze dan allmaal op, met naam en huisnummer. Dat berekent ze dan helemaal door over 1 jaar. De gelukkigste winnaars van dat jaar worden eind January bekend gemaakt. Er komen dan fotootjes van die gelukkige winnaars in onze Fabeltjes Krant. Dat is als ze daar geen bezwaar tegen hebben. De meeste bingos en de meeste lijnen eens per jaar naam en toenaam in de krant. Daar is helaas geen prijs aan verbonden. Dat zal een beetje double up zijn. Dit doet ze al jaren sinds 1996 infact. Dan hebben ook nog haar nieuwe assistante, zij heeft haar zelf pas benoemd. Joke is een beetje van de prijs politie. Zij vond haar gat in de markt toen er zoveel nieuwe mensen in het dorp kwamen wonen. Want het is niet de bedoeling dat je met een lijn, per ongeluk een grotere prijs uitzoekt. Anders om zijn er niet zoveel bezwaren. Het is gebeurd dat ik een lijn ophaalde voor mijn buurvrouw. Zij had net een knie operatie gehad. “Ik haal wel even voor je, wat wil je”. zei ik. De prijzen zijn meestal etenswaren daar hebben we hier het meeste aan. We hebben onder tussen genoeg prullen verzameld. They will last us a lifetime. Zo gezegd zo gedaan. Ik werd dus terug geroepen door mevrouw Joke. “Ik heb Nora even gevraagd.” ” Jij hebt helemaal geen lijn,” zo praat ze.” neerleggen die prijs.” Ik kijk naar mijn buurvrouw met mijn armen in de lucht. Zij schudde met haar hoofd en wees met haar vinger naar zich zelf. Heb je dat gezien Joke? Ja ja sorry sorry sorry. “Maar we zijn wel erg blij met je hoor” zei ik. “Het is fijn dat je de boel een beetje in de gaten houd”. “Zonder jouw zou het toch wel een boeltje worden”. zei ik, ondertussen liep ik naar mijn plek. Met prijs voor de buurvrouw. Zo heeft een ieder zijn eigen bezigheid. Bezig blijven = ouder worden.

Als je net begint met een nieuw hoofdstuk in je leven. Wil je niet de hele dag zo zitten als deze meneer in de foto. Je moet bezig blijven zeggen ze. Maar als je zo als wij een druk bedrijfs leven achter de rug heb is dat niet makelijk. Tijdens onze harde werken hebben wij niet de gelegenheid gehad om een hobby te ontdekken. We klagen niet. We hebben met heel veel plezier in ons eigen bedrijf gewerkt. Dus nu in ons lekkere huisje. Geen stress, geen deadlines, geen zorgen voor de dag van morgen. Bezig blijven. Iets nieuws leren of ontdekken is goed voor je. Een nieuwe taal leren, Schilderen, of zelfs een muziek instrument leren spelen. De specialisten op dit gebied zijn het er over eens ” Het is allemaal goed voor je”. Ook gezond eten hoort erbij, dus je eigen groente en fruit planten. Dat is ook een aardige bezigheid. En nog nuttig ook. Dus dat doen we dus ook. 4 appelen bomen een Pruim, perzik, gewone sinaasappel, de al bekende bloed sinaasappel, een soort maderijntje en een olive boom. Vorig jaar hadden we 3 olivejes we hadden dus groot feest. “Paar kilootjes eraf zou geen kwaad kunnen nu dat je niet meer werkt” zei de dokter. Dus we hebben die raad aangenomen. Zo weining mogelijk koolhydraten want dat zet zich om in suiker. Ook minder suiker, jammer, minder boter en die van Deenmarken is zo lekker, Minder dierlijk vet, meer olive oil. En veel minder rood vlees. In 2 jaar tijd was er dus 18 kilo af. Moet ik me niet wegen net na de kerst of oud en nieuw. En ik moet zeggen ik voel me ook een stuk beter. En als ik eens een dagje overdrijf met suiker enz nou dan heb ik daar gevolgen van een dag later. Voel me bah en gewoon niet lekker. Ook het feit dat ik minder gist in me body heb, voelt ook veel beter. Voel me niet zo opgeblazen. De Jewish diet is nog zo gek niet, als ik naar mezelf kijk natuurlijk. Ook in beweging blijven was een voorstel uit de dokters praktijk. Het lastige is, daar had ik vroeger allemaal geen tijd voor. Wij werkte tegen de klok in. En vaak net op het nippertje. Nu hebben we geen klok meer. En wat een verassing, nu hebben wij al de tijd. Ik zeg ook nu” buiten het dorp hebben de mensen een klok”. “Maar wij hebben hier de tijd.” En met al die tijd moet je dus wel iets doen. Ik ben nog steeds op zoek. Wat zou ik leuk vinden als een hobby of bezigheid? Ik ben nog jong. Kan nog van alles proberen. Schilderen leek me wel wat. Het lastige daarvan is dat je allles moet opruimen. Ons kleine huisje in paradijs is eigenlijk een klein beeje teklein om alles te laten liggen zodat je morgen weer verder kan. Dus helaas dat is het nu nog niet geworden. Iemand zei waarom ga je niet je leven op schrijven? Dus zodoende deze aanpak. Met een blog doe je toch een beetje mee met de moderne tijd. Ziet er heel anders uit fotootje hier tikkeltje roze daar enz. Een boek met een leuk plaatje op de voor grond and that is it leek me saai. Als je gestopt bent met werken krijg je een beetje het idee dat je nu te oud bent. De jeugd heeft toch veel minder interesse in ons oudjes. We doen zo ouderwets. Ik was vast het zelfde, als ik terug kijk naar de tijd dat mijn Opa en Oma nog leefde. En nu ben zelf op die leeftijd. Nou ja bijna.

Onze dagelijke wandeling ging zijn gewone gangetje. Met flinke passen lopen we de paden in en de lanen uit. Tot het moment dat Oma iets in de verte op straat ziet leggen. En you would not believe it. Dat moets mee naar huis. Ik spurtelde flink tegen, maar nee, wat er ook gebeurde het moet en zal mee naar huis. We gaan een “eethoek tafel” de weg over slepen? Het zag er goed uit ,zwaar maar dat is alleen maar goed, als het thuis is. alle vier poten waren aanwezig. alle losse delen waren in een plastic zakje. Dus dat was allemaal prima geregelt. Alleen 1 probleempje. Het was nog al erg ver van huis. We moesten dus de taken verdelen. Ik neem de 4 poten wel. Lekker handig 4 losse onder delen. Probeer daar maar eens een flink stuk mee telopen. Ik denk toch wel dat we zeker meer dan 1 km van huis zijn. Oma neemt het grote tafelblad voor haar rekening. Ze heeft wel een flinke kracht in die armen, maar toch het is een heel eind. Autos rijden voor bij en kijken verbaasd wat er gebeurd. Het is niet elke dag dat je mensen met een tafel boven hun hoofd ziet lopen. 1 automobilist keerde om. Een geschenk uit de hemel in de vorm van een Engel met een Indiaanse achtergrond ,zo op het eerste oog. Wilde weten of hij ons kon helpen. Wat geweldig toch. Voor dat we het wisten was een stuk van de achter bank plat. En de eet tafel, Opa en Oma in de auto en op naar het dorp. We vertelde dat hij een gezonden Engel uit de hemel was. Dat vond ie wel interesant. Oma heeft nu dus een eet tafel voor haar naaimachine. Oh ze is zo blij. Ze heeft nu zoveel meer ruimte om lekker creatief bezig tezijn. Heel belangrijk als je ouder wil worden. Bezig blijven en dingen doen die je leuk vind.

Van de wereld draait door !!!!!!!

• 

• 

• 

• 

Afgelopen dinsdag zat ik lekker naar de wereld draait door tekijken. Een een kort youtube clipje wordt er iets nieuws geintroduceerd. Het Orange eten onder de douche. Wat een uitvinding? Opa wil toch ook deze ervaring ondergang. Helaas zijn onze appeltjes van Oranje nog niet klaar voor consumptie. Onze boom heeft vol gestaan met bloemen. En die ruiken zo lekker. Dus vol verwachting klopt ons hart. Maar Opa is wel een beetje ongeduldig. Ik kan niet zolang wachten! Het is nu vol op zomer hier. En die zullen niet eerder rijp zijn dan laat in de hersft. Oma moest toch naar de supermarket. ” Heb je nog iets nodig” vroeg Oma. Ja 1 sinaasappel. 1 sinaasappel? Ja ik wel, ik wil dat verhaal wel eens uit proberen van de Wereld draait Door. Zo gezegd zo gedaan. In de koelkast tot ie lekker koud was. Dat was immers het voorstel. Het moma supra ( als je dat zo spelt in iedergeval.) Helaas heb ik geen nagels, dus moets wel een mesje meesmokkelen naar de bad kamer. Maar wat een ervaring. Heerlijk zeg. En die schillen op de grond met dat warme water er op. “De aroma komt je tegemoet” zei Oma. Die was nu toch ook wel benieuwd en kwam even controleren. “Gelukkig heb ik meer sinaasappelen mee genomen” zei Oma. Ik kan niet wachten dat onze eigen bloed sinaasappelen vol groeit zijn. Want ze zijn toch oh zo lekker sappig en de smaak is toch ook heel anders als een sinaasappel rijpt aan de boom. Heel anders dan die van de supermarket. Hartelijk Dank voor de tip, Wereld draait door. Met zulke ervaringen kan je heel oud worden.