De warme dagen na Kerst

Na de kerst kunnen we er bijna zeker van zijn dat het mooie weer is begonnen. Dagelijks hebben we hier wel wat te beleven. Grappig of soms ook niet. Er is nooit een dull moment. De meeste dorpelingen zijn tussen de 80 en 95. Dus er is altijd wel wat stof wat opwaait, als je begrijp wat ik bedoel. Elke dag ga ik met Oma een goed stuk wandelen. We kunnen velen kanten uit. We lopen eerst naar de vuilnis container. Dan is dat in ieder geval weg voor de dag. Lekker opgeruimd. We staan lekker vroeg op en dan lopen we op zijn minst een uur. Soms een kopje koffie onderweg. Van morgen kwamen we bijna thuis. We lopen langs de bus halte die naar de stad gaat. En daar ligt dus een halve naakte mevrouw. Als je zal begrijpen, kijken we elkaar verbaast aan. Zo vroeg in de morgen wat doet ze hier? Heeft ze hier de hele nacht gelegen? Heeft iemand haar vergeten? Wij weten het niet? We komen tot de ontdekking dat ze niet op haar voeten kan staan. Van haar voetstuk afgevallen. Een gevallen vrouw dus. Oma vindt wel meer dingen op straat maar dit cut the cake. Voor dat ik het wist had Oma Mevrouw onder de arm. We hebben deze dame dus alla minuut geadopteerd. Nu staat ze dus van hout zonder voetstuk tegen de muur in de kamer.