Mijn eerste moment uit het ouderlijk huis

Ik was maar 18. Nou ja op een paar maanden na. Onder tussen had mijn moeder een andere liefde. Eigenlijk wel verdrietig ze ging van haar eerste man scheiden, helemaal verslaaft aan seks. Nu naar een man die niet genoeg kon krijgen van de fles. Elke avond werd mijn moeder opgewacht in hotel ” de tulp” op de prins Hendrik kade. Ome Jan was kapitein van een rondvaart boot in Amsterdam. Gek mijn vader was eerste stuurman op een vracht schip op de Rijn. Ik bedenk nu in ene , mum vind mannen en uniformen aantrekkelijk misschien. Hebben ze toch meer gemeen dan dat ik eerst dacht. Ze waren beiden niet alleen verslaafd maar ook nog in een uniform. Het verhaal gaat dat ome Jan ook een Rijn ak in zijn bezit had. Verkocht in een moment van verstand verbijstering en dronkenschap. Volgens de legende al het geld van de bank gehaald in briefjes van 10 gulden. Op het centraal station in Amsterdam kreeg iedere voorbijganger een briefje van 10 totdat 75.000 gulden vergeven was. Mijn moeder was kok in een mannen bejaarden huis en was dus meestal iets later dan ome Jan.

Ontmoeting in het café van het hotel. Even aan de fles en dan met de bus naar huis. In gedachten zie ik ze nog zitten. Naast elkaar achter de chauffeur, want met een aantal borreltjes achter de kiezen was ome Jan wel te porren voor een praatje. Discussie na discussie het ging er soms hard aan toe. Ik raakte zonder werk. En in die tijd was het best moeilijk om aan een vaste baan te komen. Ik volgde de kranten. Internet was er toen nog niet. Het woord Google werd alleen gebruikt door een goochelaar bij wijze van spreken. Ik gebruikte dus de telefoon om aan het werk te komen. De telefoon werd te veel gebruikt. En er werd een slot op het telefoon schijf gezet. Wat is dit voor een onzin was mijn antwoord op dit rare gedrag. Als je wil bellen ga je maar naar de telefoon cel was het antwoord .Die had je toen. Maar wie niet sterk is moet slim zijn. Ik kocht een ander telefoon toestel. Donker rood ik weet het nog goed. Als je hoorn op de haak doet was het net een doos je zag niet dat het een telefoon was. Dus Pa en Ma naar het werk en ik kon mijn kantoor op zetten. Duurde niet lang en de rekening kwam binnen. Hel brak los en tot over maat van de ramp was ik ook nog door de bank gezakt. Ja lach maar!!!! Diep verdriet kan ik wel zeggen. Ik had nog nooit zulke kwade mensen gezien. Bank naar de kloten ( zijn dronken woorden) en op de kop toe een telefoon rekening. Hoe hoog kan ik me niet meer herinneren. Wat te doen? Nou had ik af en toe wel een beetje werk in een bloemen winkel. Holland Princess aan de koemarkt in Purmerend. Ben dus even gaan praten met de eigenaar. Die had wel een kamer. Weet het nog goed. Saturday nightfever was net uit. Maar ik moest toch wel een fulltime baan zien te vinden. Wordt vervolgd